RomansDramatNamiętnośćW trakcieRomans · OPOWIADANIE
Dom z niedomkniętym oknem
O powrotach, które przychodzą za późno. I o tych, na które wciąż warto poczekać.
Czytaj bez konta. Twoje miejsce zapisuje się na tym urządzeniu.
TWOJA DROGA PRZEZ HISTORIĘ
Tomy i rozdziały.
Jedno opowiadanie, 2 tomy. Każdy tom gromadzi kolejne rozdziały. Wybierz tom albo zacznij od pierwszego rozdziału poniżej.
Tom I — Powroty2 rozdziały
Tom II — Rzeczy, które zostają2 rozdziały
MIĘDZY SŁOWAMI
O tej historii.
Lena wraca do rodzinnego domu z planem, który powinien zająć dwa dni: uporządkować rzeczy, podpisać dokumenty i wyjechać. Na parapecie znajduje jednak list, a w ogrodzie spotyka człowieka, któremu nigdy nie odpowiedziała na najważniejsze pytanie. To historia o drugich szansach, rodzinnej pamięci i czułości ukrytej w codziennych gestach. O tym, że powrót nie zawsze oznacza cofanie się. Czasem jest pierwszym krokiem w stronę życia, którego dotąd nie odważyliśmy się wybrać. Ogród po deszczu Chwila w świecie tej histo…
Lena wraca do rodzinnego domu z planem, który powinien zająć dwa dni: uporządkować rzeczy, podpisać dokumenty i wyjechać. Na parapecie znajduje jednak list, a w ogrodzie spotyka człowieka, któremu nigdy nie odpowiedziała na najważniejsze pytanie.
To historia o drugich szansach, rodzinnej pamięci i czułości ukrytej w codziennych gestach. O tym, że powrót nie zawsze oznacza cofanie się. Czasem jest pierwszym krokiem w stronę życia, którego dotąd nie odważyliśmy się wybrać.
Chwila w świecie tej historii
TWARZE TEGO ŚWIATA
Ci, których spotkasz.
LenaPoznaj postać
Wraca do domu, który pamięta więcej, niż ona sama chciałaby przyznać.
Lena ma trzydzieści lat i potrafi zaplanować każdy dzień z dokładnością do kwadransa. W rodzinnym domu musi nauczyć się czegoś trudniejszego: dawać sobie czas. Ceni niezależność, lecz coraz wyraźniej widzi, że bliskość nie musi być jej przeciwieństwem.
MarekPoznaj postać
Naprawia rzeczy cierpliwie, bez obietnic, że znów będą nowe.
Zna dom Leny od dzieciństwa. Umie rozpoznać słabe miejsce w drewnie i moment, w którym lepiej nic nie mówić. Przez lata uczył się, że czekanie ma sens tylko wtedy, gdy nie staje się żądaniem. Teraz dostaje szansę, by odpowiedzieć na dawno odłożone pytanie.
POZOSTAW PO SOBIE SŁOWO
Między nami.
Możesz komentować bez konta. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.
Napisz komentarz+
Lubię ten spokój z drobnym pęknięciem. Od pierwszych zdań chciałam usiąść z bohaterami przy tym stole.
Zgłoś
Dziękuję za te słowa. Cieszę się, że właśnie ten szczegół został z Tobą po lekturze.
Zgłoś